ياد

خاطراتم را بچین
با خود ببر
در آسمان
یاد کن
در رقص با پروانه ها
عشق را، بوی پاکی های خاک را
راستی را، محبت و دوستی را
“باد ما را خواهد برد"
"به خاطر بسپار پرواز را"

زندگي

زندگی جاده ایِ............بسیار کوتاه............حتی کوتاهتر از بسیار کوتاه............با وجود این کوتاهی آخرش هیچوقت نمیشه دید............حتی اگه یک ثانیه مونده باشی به آخرجاده............تو این جاده که با سرعت حرکت عقربه های ساعت حرکت میکنی و نمیتونی متوقفش کنی، خیلی چیزا می بینی............سفیدی و سیاهی، عشق و نفرت، دوستی و دشمنی، گرمی و.سردی...........اما نباید خیلی تو دومیاش بمونی و بهشون نگاه کنی

زندگي

زندگی چیست؟

بیرون آمدن از دنیایی بی رنگ و نامفهوم

محیطی شاید پوچ

آمدن به دنیایی سیاه و مبهم

دویدن و روزمرگی و دویدن

برای رسیدن به چه

و در آخر رسیدن به آخر

رفتن

زندگی اینست؟

اگر هست نباشد

اگر نیست چیست؟

چه قدر سخته لحظه ی جدایی، خصوصاً وقتی که داداش کوچولوت دستاتُ ول نکن و با بغضی که تو گلوش گیر کرده بهت نگاه کنه و بگه توهم بیا بریم، اینجا نمون. بعد تو هم بغض گلوتُ بگیره و بخوای گریه کنی ولی بخاطر اینکه اون ناراحت نشه جلوی خودتو بگیری و هیچی نگی جز سکوتُ سکوتُ سکوت.

سی و شش صبح دیگر بی تو شب شد

سی و شش غروب دلگیر

بعد از بیست بهار با تو

.

تا 40 تحمل نداشتم

چه روزهای بی وفایی

چه سرد

چه کوتاه و طولانی

نگرانم

نگرانم نشکني اين سکوت را

سکوت سخت

آن طرف پنجره ات سيلي شودقوي و شکننده

.

قبل از اينکه سکوت تو را بشکند تو او را بشکن